Eg tok Snälltåget tre gonger i januar og februar. Same rute kvar gong: Stockholm Central kl. 16.52, fram til Berlin Hauptbahnhof neste morgon kl. 09.05. Liggjevogn med fire køyer, ein gong med seks. Ingen sove­vogn ledig nokon av gongene.

Det folk seier om Snälltåget — at det er romantisk, at det er ein flukt, at det er ein måte å reisa langsamt på — er ikkje feil. Men det er heller ikkje det som slo meg. Det som slo meg, var korleis ein gjenkjenner dei andre passasjerane neste morgon ved kaffi­automaten på Hbf. Dei same andleta. Same sliten kropps­haldning. Ein liten klubb som ikkje veit at han er ein klubb.

Toget kjem som regel for seint. Mellom 20 og 90 minutt, viste det seg. Det er greitt om du har bygd inn rom i planen. Det er ikkje greitt om du har eit møte kl. 11.

Ein praktisk merknad: Vatnet ombord er ikkje drikkevatn. Ta med flaske. Kaffien ved frukosten i restaurant­vogna er overraskande god, men køen er lang etter Rostock.